webstek voor
linkse republikeinen
en progressieve nationalisten

Openingsblad
 
Alles over SFL
Manifest
Organiserend comité
Teksten
Steun SFL
Contact
 
Overzicht
 

> Zeg neen tegen deze Europese grondwet !

 

Zeg neen tegen deze Europese grondwet !

 

In sociaal-flamingantische kringen bestaat er al lang een groot wantrouwen over de evolutie die de E.U. de laatste decennia doormaakt. Achter de mooi verpakte boodschappen wordt alsmaar duidelijker dat de E.U. een vrije markt wil zonder sociale, ecologische en culturele ‘barrières’. De Europese commissie lijkt wel behept door het idee dat een volkomen vrije markt voor heil zal zorgen in Europa en de wereld. De realiteit toont nochtans dagelijks aan dat de neoliberale maatregelen van de E.U. (maar ook van andere supranationale instellingen als de Wereldhandelsorganisatie of de Wereldbank) erg negatieve gevolgen hebben.
De neoliberale koers die door de Europese commissie wordt uitgezet, is nooit door de bevolking gevraagd en komt vooral ten goede aan een kleine groep van aandeelhouders en bedrijfsleiders. Een toenemende kloof tussen arm en rijk is het gevolg. Minstens even zorgwekkend is het feit dat democratie nooit de sterkste kant was van de E.U. Er bestaat wel een Europees parlement, maar de macht ervan is beperkt, bovendien is de instelling zo georganiseerd dat de macht van het volk beperkt blijft.

De Europese grondwet is een document dat de neoliberale ideeën van Europa wil verankeren. Ze is een van de economisch meest liberale grondwetten in de wereld, een vrijgeleide om de sociale welvaartstaten die in Europa moeizaam werden opgebouwd weer af te breken ten voordele van de zaligmakend geachte vrije concurrentie. Sociale, ecologische en culturele ‘obstakels’ worden zo ondergeschikt gemaakt aan de vrije concurrentie, met alle gevolgen van dien. Afgezien van de welluidende retoriek over vrede en verdraagzaamheid, vergrendelt deze grondwet een toenemende militarisering.

Daarnaast is deze grondwet een belangrijke stap in wat men eufemistisch de ‘Europese eenmaking’ noemt, de afbouw van de nationale staten ten voordele van een ‘verenigd’ Europa waar de bevolking geen of bijna geen controle over heeft. De nationale staat geldt nog steeds als de basis voor de uitbouw van de democratie. Toenemende centralisering op Europese schaal bedreigt onze democratieën.
Bij de Europese leiders dacht men dat deze grondwet met een zeker enthousiasme bij de bevolking zou worden onthaald. Sommige landen durfden het zelfs aan om de E.U.-grondwet aan de bevolking voor te leggen in een referendum. Met de nodige propaganda zou dit ingenieuze document (wat toch geen kat zou lezen) zonder problemen worden geslikt.

Op 20 februari 2005 leken de Eurofielen gelijk te krijgen: de Spanjaarden schaarden zich duidelijk achter de tekst. Maar de opkomst was laag en de tegenstand in het linkse Baskenland en Catalonië was niet miniem.

Maar toen liep het mis. In Frankrijk en Nederland, waar ook een referendum kwam, begonnen de mensen zich over de EU-grondwet te informeren. Er kwam kritiek en de politieke klasse reageerde nerveus. De tegenstanders van de grondwet werd verweten dat ze extremisten waren en ineens werd heel veel belastingsgeld gebruikt voor platte pro-campagnes. In het debat kozen de media openlijk partij voor de Europese grondwet. Tegenstanders werden zoveel mogelijk uit beeld gehouden en de band tussen media-eigenaars, mediamakers en de politieke klasse werd ineens heel duidelijk. Het neoliberale karakter van de grondwet en het beschamend spel van media en politiek zorgden ervoor dat het onmogelijke de waarheid werd. Op 29 mei (in Frankrijk) en op 1 juni (in Nederland) werd de EU-grondwet met kracht afgewezen door de bevolking.

Dit krachtige signaal bracht de E.U. even aan het wankelen en heeft voor heel veel mensen duidelijk gemaakt dat deze E.U. misschien toch niet (meer) is wat ze ervan verwacht hadden.

Maar al snel werd duidelijk dat de Europese elite hoegenaamd niet van plan is om rekening te houden met de eisen van het volk. Met een niet verminderde arrogantie wordt er bijvoorbeeld ijverig verder gewerkt aan de Bolkesteinrichtlijn en Havenrichtlijn.

In tegenstelling tot de normale gang van zaken bij de vastlegging van een grondwet, werd ook in België het volk niet gehoord. Dat is een flagrante schending van de soevereiniteit van de bevolking en dus per definitie ondemocratisch. Wallonië en de Brusselse instellingen walsten over de tegenstanders heen en keurden de EU-grondwet al goed voor de referenda in Frankrijk en Nederland. In Vlaanderen maakte links-liberale (dus neoliberale) partij Spirit de onvergefelijke fout om een Vlaams referendum te blokkeren. Maar Vlaanderen had getalmd met het goedkeuren van de Europese grondwet en na het nieuws uit Frankrijk en Nederland leek het erop dat het Vlaamse parlement de tekst niet zou behandelen. Maar Guy Verhofstadt dacht er anders over. Met het oog op de Europese top van 15 en 16 december in Brussel wou hij zijn collega’s kunnen zeggen dat België - als goede Europese leerling - de grondwet wel had goedgekeurd. Intussen hadden Georges Debunne, Jef Sleeckx en Lode Van Outrive het initiatief genomen om via een petitie een volksraadpleging in Vlaanderen te eisen. Hun actie kreeg ondermeer steun vanuit sociaal-flamingantische hoek.
Op 29 september werden de nodige handtekeningen ingediend bij het Vlaamse parlement en zouden de drie moeten gehoord worden. Maar al gauw werd duidelijk de meerderheid van de Vlaamse volksvertegenwoordigers hoegenaamd niet wakker ligt van een volksraadpleging. In de commissie buitenland werd heel even geluisterd naar de nochtans zinnige woorden die de drie hadden te zeggen en op 23 november werd in het voltallige parlement een voorstel tot volksraadpleging afgewezen. Op 13 december zet de commissie buitenland het ratificatieproces van de Europese grondwet in gang en wie weet kan Guy Verhofstadt dan op 15 en 16 december aan zijn Europese vrienden en aan de pers verklaren hoe Europeesgezind de Belgische bevolking wel is...

4 december 2005

Zie ook: 12 redenen waarom deze eerste Europese grondwet verworpen moet worden

 

 

[ SFL: p.a. Leuvensebaan 109, 3220 Holsbeek ] [ ARGENTA: 979-5930107-17 ] [ IBAN: BE61 9795 9301 0717 - BIC: ARSPBE22]